Powered by Joomlamaster.org.uatogether with Joomstudio.com.ua

 

                                                                                                                                                                                          Az (1) Ru (1) En (1)

Gulnara

Gulnara

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Mauris hendrerit justo a massa dapibus a vehicula tellus suscipit. Maecenas non elementum diam.
Website URL: http://smartaddons.com
Friday, 19 October 2018 06:32
Paul Goble ,  Staunton

The Russian Orthodox Church of the Moscow Patriarchate is “not so much a religious organization as a special service charged with conducting propaganda, intelligence operations and guard duty,” Igor Eidman says; and thus is no surprise that its problems have been discussed by the other special services in the Russian Security Council.
 
            But it may also not be a surprise to anyone, the Russian commentator suggests (facebook.com/permalink.php?story_fbid=2069115226484779&id=100001589654713), that the ROC MP is proving to be as incompetent in carrying out its duties as the GRU has recently shown itself to the world to be. (On that, see svobodaradio.livejournal.com/3702852.html.)
 
            After all, it did not manage to block the decision of the Universal Patriarch to move toward autocephaly for Ukraine. Instead, it has acted in ways that not only unintentionally pushed Bartholemew in that direction but also alienated many in the Orthodox world the ROC MP was charged with managing.
 
            “In contrast to other special services,” Eidman continues, “the ROC has the opportunity to work completely freely and legally on the territories of other countries. More than that, in Ukraine, the leadership of the ROC through its local representatives can affect a large part of the population,” thus assisting Russian aggression and threatening Ukraine’s national security.
 
            “This is as if the FSB could have legal sections in any Ukrainian village,” the commentator suggests.
 
            According to Eidman, “the Russian military occupied Crimea and part of the Donbass, but the occupiers in priestly robes control religious life in a large part of Ukraine. The liberation of Ukraine from the spiritual occupation of the ROC is comparable in importance with the inevitable withdrawal from Ukrainian territories of the Russian armed forces.”
 
            As a result of the decisions of the Synod of the Constantinople Patriarch,” Eidman says, “the religious de-occupation of Ukraine has become inevitable, although of course are still long years of tense struggle. I hope,” he says, “that Russia sooner or later will also be freed from the spiritual oppression of the Kremlin special service known as’ the ROC.’”
 
            The Kremlin has promised a tough response to Constantinople’s decision and to Kyiv’s moves; but the ROC MP is unlikely to be capable to responding effectively in either case. Instead, the Russian government is likely to use its other special services in what is likely to be a failed effort to achieve its goals (thinktanks.by/publication/2018/10/14/predstavitel-rpts-otvet-budet-adekvatnym-i-zhestkim.html and vz.ru/politics/2018/10/13/945899.html).
 
 
 
Friday, 19 October 2018 06:07
Adnan Çavuşoğlu. ABD
ethnoglobus.az
 
Makale 25 eylül tarihinde yazılmış.
 

Erdoğan'ın Washington-Brunson-Ukrayna Oyunu

Wall Street Journal (WSJ) gazetesinde 23 Eylül'de yer alan iddiaya göre ABD'li papaz Andrew Brunson, 12 Ekim'deki duruşmada serbest bırakılabilecek.

Gazeteye konuşan bir Türk yetkili, bununla ilgili 'muhtemel bir sonuç' ifadesini kullandı. 

WSJ'deki haberin yayınlamasından birkaç gün önce Gaziler Günü etkinliğinde konuşan Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın "Türkiye'de kriz falan yok..." demesine rağmen, Washington'un yaptırımlarından ötürü Türk ekonomisi çok zor bir dönem yaşıyor ve 20 Eylül'de Hazine ve Maliye Bakanı Berat Albayrak tarafından açıklanan Yeni Ekonomi Programı (YEP) da bunu teyit ediyor.

Beyaz Saray’ın bu baskıyı azaltma kararı ise Brunson'un serbest bırakılmasına dayanıyor.

Ancak görünüyor ki, yaptırımların kardırılması başka bir şarta da bağlı.

Ve bu şart, Ukrayna Ortodoks Kilisesi’dir.

Rus Ortodoks Kilisesi’nden ayrılmak ve bağımsız Ukrayna Kilisesi'ni kurmak isteyen Kiev yönetimi, ‘Otosefali' (bağımsızlık) talebini, geçtiğimiz Nisan ayında Fener Rum Patrikhanesi'ne iletti.

Geçen Pazar, ayinden sonra konuşma yapan Patrik Bartholomeos'a göre o zamandan bu yana devam eden resmi süreç, en kısa sürede sonuç verecek.

KIRIM TATARLARININ YETKİLİSİ, UKRAYNA MİLLETVEKİLİ MUSTAFA ABDÜLCEMİL KIRIMOĞLU'NUN SÖYLEDİKLERİ...

Geçtiğimiz hafta Kırım Tatarlarının Milli Lideri, Ukrayna Cumhurbaşkanı'nın Kırım Tatarlarından Sorumlu Yetkilisi, Ukrayna Milletvekili Mustafa Abdülcemil Kırımoğlu, BBC Ukrayna'ya verdiği mülakatta, Erdoğan'ın Ukrayna'ya otosefali verilmesi konusunda destek sözü verdiğini anlattı. 

Kırımoğlu, "Ben şu an Moskova'nın Ortodokslar için (adeta) bir Mekke gibi olduğunu, Ukrayna kilisesine otosefali ve Tomos (bağımsızlık yetki belgesi) verildikten sonra (Moskova) yerine İstanbul'un geleceğini söylemiştim.

12 Temmuz’da Türkiye'ye gerçekleştirdiğimiz ziyaret sırasında Poroşenko, ilk önce Bartholomeos ile daha sonra, Erdoğan'la görüşmüştü.

Erdoğan, elinden gelen her şeyi yapacağını ve Ukrayna'ya otosefalinin verilmesi konusunda şüphe duymadığını dile getirmişti." diye konuştu.

Otosefalinin Ukrayna bağımsızlığı için ve dolayısıyla Kırım Tatarları için önemini vurguladığını kaydeden Kırımoğlu, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın "Sizi anladım..." cevabını verdiğini de söyledi.

Mesele şu ki, bağımsız Ukrayna Ortodoks Kilisesi, sadece Kiev, Fener Rum Patrikhanesi ya da Ankara'nın hedefi değil. 

Otosefali, Rusya'nın bölgedeki nüfuzunu azaltmak isteyen Washington için de büyük önem taşıyor.

Mustafa Abdülcemil Kırımoğlu'nun söylediklerinden çıkan sonuca göre, Fener Rum Patrikhanesi'ni etkileyebilen Ankara ve Cumhurbaşkanı Erdoğan, şahsen Ukrayna meselesine müdahale ediyor.

"Bu “Müdahale”nin faydası ne?” diye sorulacak olursa; İstanbul'un Ortodokslar için bir Mekke olmayacağı açıktır.

Fakirleşen Ukrayna da Türkiye'ye daha iyi bir teklif getiremez.

Öyle görünüyor ki, Ankara ile Beyaz Saray bir anlaşmaya vardı.

Brunson'un serbest bırakılması ve Türkiye'nin 'otosefali süreci'ni engellememesi karşılığında yaptırımların kaldırılması.

Bu politikadır.

Rusya ile hızla gelişen ilişkilere rağmen Erdoğan, Moskova'nın rakipleriyle de anlaşıyor.

Rusya, böyle bir adımı onaylamayacak tabii ki fakat, ekonomik kriz öncesinde ve şiddetli baskı altında bu kararın son derece akıllıca olduğu sonucuna da varacaktır.

Friday, 19 October 2018 05:57
Cagaptay is a senior fellow at The Washington Institute for Near East Policy and author of The New Sultan: Erdogan and the Crisis of Modern Turkey.

Turkey’s release of American pastor Andrew Brunson from jail is a huge step forward for the U.S.-Turkey relationship.

It’s not been easy getting here. An August deal between U.S. President Donald Trump and Turkish President Recep Tayyip Erdogan for the pastor’s release fell through, angering Trump personally. At the time, Trump slapped sanctions on Turkey, contributing to a sharp decline in the lira. He also put a freeze on bilateral ties. I joked that Trump had effectively become the “Turkey desk officer” at the State Department—with the power to block everything.

Brunson was arrested on October 2016, on charges of allegedly being a spy and connections to terrorist groups working against Turkey. For some reporters, this was a sign of Erdogan increasing pressure on the U.S. in negotiations on issues, such as Turkey’s request for the extradition of Fetullah Gülen, a Turkish cleric who lives in the U.S. and whose network of followers many Turks believe played a key role in the failed July 2016 coup attempt against Erdogan.

Trump has reacted positively to Brunson’s release, saying this “will lead to good, perhaps great, relations between the United States & Turkey!”

From my perspective, it seems Trump and Erdogan can also reset their ties. During the August crisis, the two presidents did not target each other personally, leaving the door open to another fist bump when they make up. That day is not far off.

It’s clear that maintaining good ties with Turkey is in Washington’s interest. And Turkey is bigger than Erdogan. Despite Erdogan’s tight grip on the Turkish society for nearly two decades, half the country—a bloc demographically and economically the size of Spain—still refuses to vote or fold under him. U.S. policy regarding Turkey should not be about throwing the baby out with bathwater. Turkey borders Iran, Iraq, Syria, formerly-ISIS-held territory, and Russia across the Black Sea. It’s much easier, less cumbersome, and less costly, to implement U.S. policies regarding those countries and entities with Turkey on board. And to be sure, Turkey needs the United States as well. In the immediate term, Ankara needs Washington’s commitment to push back against Saudi Arabia regarding the alleged murder of journalist Jamal Khashoggi at the Saudi consulate in Istanbul.

With Trump ending his freeze of U.S-Turkish ties, U.S. government officials and their Turkish counterparts can now tackle various issues that divide the two countries. Yet while ,Brunson’s release is a good step toward normal relations, there is plenty more to do.

Most immediately, Congress has threatened sanctions if Ankara goes ahead with its plans to purchase in 2019 Russian S-400 missile defense system, a move that goes against Turkey’s status as a NATO ally.

From my interviews, it seems Erdogan’s standing has already improved in Congress following Brunson’s release—paving the way for Congress to allow Trump to sell Turkey the U.S. Patriot missile defense systems. To cement his reset with Trump, Erdogan should reconsider his decision regarding the S-400 system.

Trump also needs to listen to Erdogan’s concerns. Erdogan’s Oct.13 tweet, calling for enhanced cooperation against Fethullah Gülen’s network, ISIS, and the Kurdistan Workers Party (YPG) is instructive.

Gülen is a Turkish Muslim cleric who resides in the United States. Gülen once controlled a powerful religious political network in Turkey, with deep reach inside the country’s police, military, and judiciary. Over the past decade, Gülen helped Erdogan consolidate power—eroding Turkey’s democratic checks and balances, taking over the courts, locking up journalists, and silencing opposition.

Once Erdogan and Gulen consolidated power over Turkey’s democratic institutions as a collective duo, though, things became problematic: each wanted Turkey for himself. A raw power struggle ensued.

A majority of Turks, and not just Erdogan supporters, are now convinced that Gülen-aligned military officers led the failed 2016 coup that nearly toppled Erdogan. But here’s what Trump needs to know about Gülen: half of Turkey, which supports Erdogan, despises Gülen because he tried to murder Erdogan. The other half, which opposes Erdogan, despises Gülen because he empowered Erdogan.

Material evidence that Gülen personally ordered the coup is hard to obtain. It’s highly unlikely he texted his supporters, telling them “go ahead with the coup”—and therefore U.S. courts are unlikely to rule for his extradition.

In the meantime, however, U.S. and Turkish law enforcement officials continue their efforts to follow an evidentiary path. In August, Kemal Oksuz, a key figure in the Gülen movement, was arrested in Armenia—on the basis of an FBI warrant. Both sides should continue their efforts along this path.

Trump also needs to reconsider U.S. policy regarding cooperation with Syrian Kurdish Peoples Protection Units, (YPG) an armed group that Washington has relied on to fight ISIS. The YPG is an offshoot of the PKK, a terrorist entity that Turkey has been fighting for decades.

After defeating ISIS, YPG—a group with a Marxist pedigree—took over vast, Sunni Arab areas of Syria. Washington needs to empower Sunni Arabs in Syria if it doesn’t want ISIS, which feeds from Sunni Muslim resentment over political exclusion, to return. In my view, the seeds of ISIS 2.0 lie within Marxist YPG’s control over conservative Arab villages.

Cooperation between Trump and Erdogan in the Middle East extends beyond Syria. In recent months, I have learned that Washington has intensified its cooperation with Ankara to target the PKK’s leadership in Iraq. Those efforts should continue and Erdogan should acknowledge them.

Trump’s key objective in the Middle East is to push back against Iran. He wants Iran out of Syria and isolated in the region.

Erdogan should continue to support Trump’s new Syria envoy to push back against Iran, Russia, and the Assad regime there. If Assad is brought to justice, millions of Syrians brutalized by him during the war will have closure, also shutting the door to ISIS’ return.

Erdogan can help Trump beyond Syria to isolate Iran. For example, Turkey could join U.S. economic sanctions against Iran, which are taking a toll on the regime in Tehran.

Brunson’s release makes all of this is possible, but there remains a catch: Erdogan also needs to release other American citizens and local staff of U.S. diplomatic missions in jail in Turkey.

By releasing Brunson, an evangelical pastor, before U.S. midterm elections, Erdogan has helped Trump at the ballot box. Trump’s tweets typically get 30,000-50,000 likes, with his most popular declarations receiving around 80,000 likes. His announcement regarding Brunson’s release has received over 125,000 likes.

I believe that as powerful presidents, Trump and Erdogan will get along. The road ahead may well be rocky and differences remain between the U.S. and Turkey. But the two men, who like each other’s style of governance, are talking again. That is what matters.

http://time.com/5426818/us-turkey-relations-brunson/

 

Friday, 19 October 2018 05:50

Uluslararası politikanın neredeyse binyıllık kuralıdır bu “Al-Ver” uygulaması.

Önemli bir konu hakkında uyuşmazlık içinde olan iki devlet söz konusu sorunlu konuyu çözmek için müzakereye başlamışsa, illaki sonuca ulaşmak için karşılıklı “Al-ver” süreci içine girmesi lazımdır. Al-ver olmazsa adilane ve sağlıklı bir sonuç alınamaz. Ki, dünya siyaset tarihi bu uygulamanın yüzlerce örneği ile doludur.

 

Gelelim esas konumuza; Neredeyse 1890’lı yıllardan beridir Türkiye sınırları içinde, özellikle de Anadolu’da Rahip Andrew Craig Brunson gibi misyonerlik ve buna casusluk da dahil olmak üzere, her tür sosyal faaliyette bulunan yüzlerce ABD’li din adamı ve din adamı kisvesi altında ajanların görev yaptığını bilmeyen yoktur. Milli İstihbarat Teşkilatında da bunlarla ilgili olarak, her birinin ayrı ayrı dosyasının bulunduğundan ve bu dosyalarda, ne yaptıkları, nereye gittikleri, kimlerle görüştükleri gibi bilgilerin yer aldığından eminim.

Zaten Brunson davasında da, yıllar öncesinden başlayarak, gün gün, saat saat Rahip Brunson’un nerede, ne gibi faaliyetlerde bulunduğu mahkemeye sunuldu. Belli ki kişisel bazda ve dijital olarak çok iyi takip edilmiş ve kontrol altında tutulmuş, her tür faaliyeti kayıt altına alınmış.

Türkiye bana göre, 20 yılı aşkın süredir Türkiye'de yaşayan Rahip Brunson’un kim olduğunu bilerek, yaptığı faaliyetlerin bilincinde olarak ülkesel menfaatleri doğrultusunda, zamanı gelince, bugüne değin ABD’ye yaptıramadıklarını yaptırmak amaçlı kullandı.

Rahip Brunson ilk kez, iki yıl evvel, 2016 yılında İzmir Göç İdaresi'nin yayınladığı yazıyla Türkiye’nin gündeminde yerini aldı. Brunson’un ve eşinin, misyonerlik yaptığı, yurt dışından kendilerine kaynak aktarıldığı ve milli güvenliği tehdit eden girişimlerde bulundukları iddia edildi. İlk başta sınır dışı edilmeleri istendi. Sonra haklarında dava açıldı ve 9 Aralık 2016 tarihinde de tutuklanarak hapse kondu. Mahkemeden ev hapsi kararı çıkana değin de hapiste yattı.

 

Mahkeme süreci içinde soruşturma verileri ciddi boyutlara ulaşınca ABD devreye girdi ve Rahibin iadesini talep etmeye başladı. Türkiye’nin ABD ile pazarlık yapmak için belirlediği kritik aşama ve hedef de buydu.

Konuyu biraz daha açacak olursak, Türkiye’nin Rusya ile bölgesel çıkarlar doğrultusundaki ilişkileri, S400 alım kararı, TANAP hattı, Türk akımı hattı, İran ile başlatılan siyasi işbirliği, ABD’nin İran’a uygulamaya koyduğu yaptırımlar, Rusya-İran ve Türkiye arasında yerel para ile ticaret yapılması kararı, ve en önemlisi de Doğu Akdeniz’deki doğalgaz ile petrol rezervleri üzerindeki Türkiye’nin uluslararası deniz hukukuna uygun olarak hak iddia etmesi ve bu hakkı doğrultusunda savaşı bile göze alması, ABD’yi çaresiz bıraktı. 1945’den sonra ilk defa, Rusya ve Çin’in dışında bir ülkenin ABD’ye kafa tutmaya başlaması ve taleplerini yerine getirmek istememesi, ABD’yi Türkiye’ye karşı bir takım ekonomik ve askeri yaptırımlar almak yoluna soktu.

İlk etapta, Türkiye’nin başına 1982 yılında bela ettiği PKK ve onun vekil uzantısı YPG’yi, İsrail ile birlikte güçlendirerek Türkiye’nin Suriye’deki varlığını zora sokmak girişimlerini başlattı. Türkiye’nin, Pensilvanya’da ikamet eden Fethullah Gülen’in iadesi talebine olumlu yanıt vermedi. İkinci etapta Türkiye’nin de yapımında ortak olduğu F-35 savaş uçaklarının

satışını askıya alabileceğini ima ederek bazı adımlar attı. Ve son olarak da Türk Lirası üzerinde spekülasyon yaptırımını başlattı.

Gerçekte bunların tümü Rahip Brunson’un tutuklanması ve iadesi ile ilgili konular değil. Brunson, ABD’nin ve Türkiye’nin aralarındaki birike birike dağ haline gelmiş olan sorunların çözümü için sadece bir bahane. Başkan Trump, Türkiye ile ABD arasında yaşanan sorunları tamamen ABD kamuoyunun bilgisi dışında tutarak, sadık birer Hıristiyan olan ABD’lilerin dikkatini Brunson’a çevirdi ve geri getirme sözünü verdi. Başkan Trump’ın burada üç hedefi var: ABD halkının kahramanı olmak, ABD’nin “en büyük devlet olduğu” imajını tekrardan hayata geçirmek ve en önemlisi de 6 Kasım’da yapılacak Kongre seçimlerinde Cumhuriyetçilerin çoğunluğu ele geçirmesi. Cumhuriyetçiler Senato’ya ilaveten Kongrede de üstünlüklerini devam ettirmek isterken, Demokratlar ise en az birinde üstünlüğü ele geçirerek 2020 başkanlık seçimleri için avantaj sağlamayı hedefliyorlar.

Görülen, Rahip Brunson takasından sonra, kısa bir süreç içinde Türkiye’nin kendisini toparlayarak ekonomik sıkıntılarından kurtulacağı, Suriye’de istediği bölgeleri kontrol altına alacağı, İran İslam Devrim Muhafızlarının (İİDM) İran Kürt bölgesinde Muharrem Harekatını başlatması sonucunda bölgede kurulması planlanmış olan sözde Kürt Devletinin kurulması ümitlerinin yok olacağı, Pensilvanya’da ikamet eden Fethullah Gülen konusunun kapanacağı, Türkiye’nin Doğu Akdeniz’de II. Deniz Hukukuna göre halen devam etmekte olan haklarının pekişip kabul edilir hale geleceği ve en önemlisi de Kıbrıs konusunun Türkiye’yi tatmin edecek bir sürece gireceğinin belirginlik kazanıyor olması.

Zaman bize, Rahip Brunson’un başrolünü oynadığını sandığımız “Al-Ver”in ne olduğunu gösterecek...

Prof. Dr. (İnş. Müh.), Dr. (Ulus. İliş.) Ata ATUN

Akademisyen, Kıbrıs İlim Üniversitesi

KKTC III. Cumhurbaşkanı Politik Danışmanı

e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. (Kişisel) , This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. (Akademik)

http://www.ataatun.org

Facebook: AtaAtun1

Thursday, 18 October 2018 08:30
The mystery of the disappearance of the Washington Post correspondent Jamal Khashoggi has yet to be solved
 
 
Thursday, 18 October 2018 07:25

 

The historic decision in Constantinople (Istanbul) at the synod of the Orthodox Church to grant Ukraine autocephaly (independence) from the Russian Orthodox church has geopolitical ramifications for Europe.

Russia's control over religious life was the last vestige of soft power Russian president Vladimir Putin exercised over Ukraine.

Putin's annexation of the Crimea and military aggression against eastern Ukraine, where his occupation forces remain ensconced, produced the opposite to his intention of clawing back what he considers to be a rebellious 'Russian' province that belongs in the 'Russian world'.

Instead, over the last four years, Russian soft power has disintegrated in five areas under the impact of Ukrainian public opinion turning radically against Russia, the collapse of economic, trade and family ties, and the determination of president Petro Poroshenko to make this process irreversible.

Five impacts

The first is the collapse of pro-Russian forces and unavailability of pro-Russian voters.

The Party of Regions, Ukraine's only political machine, disintegrated in early 2014 while the Communist Party was banned a year later under Ukraine's de-communisation laws.

Meanwhile, 16 percent of traditionally pro-Russian voters, and 27 election districts, are in Russian-occupied territories and cannot participate in elections.

Pro-Russian forces are therefore discredited and weak and unable to come to power.

The second area is the direct impact of the war on identity and increasing Ukrainian patriotism.

Over three-quarters of Ukrainians believe Russian objectives are to destroy the Ukrainian state.

The same number hold negative views of Putin and do not believe normalisation of Ukrainian-Russian relations are possible while he is in power but only when Russia returns the Crimea, ends military aggression in eastern Ukraine, pays compensation and ends interference in Ukrainian affairs.

Russia is associated in the eyes of Ukrainians with "aggression" (66 percent), "cruelty" (57 percent), and "dictatorship" (57 percent).

The biggest impact of the war has been on Russian-speaking Ukrainians - the very people Putin claimed to be defending - compromise the bulk of the 1.7 million internally displaced people, and 10,000 civilian deaths.

With 60 percent of Ukrainian troops Russian speakers, it is not surprising they have borne the brunt of military casualties.

Dnipro (formerly Dnipropetrovsk), neighbouring the Donbas, has four times the number of military casualties of any Ukrainian region.

In 2014, Ukraine had a non-bloc status which failed to prevent Russian aggression. Little wonder backing for Nato has tripled and for EU membership solidified as opposition in eastern Ukraine disintegrated while support for Eurasian integration collapsed.

The third area is economic and trade ties and their links to corruption.

Russia launched a trade blockade against Ukraine in summer 2013 to pressure then president Viktor Yanukovych to dump the EU Association Agreement in favour of Eurasian integration.

Russia's continued trade restrictions and economic collapse in war-torn Donbas has led to a collapse in trade and made Ukraine's biggest trading partner the EU.

A major soft power hold Russia had over Ukraine was in corruption in the energy sector which has evaporated due to energy independence from Russia (Ukraine does not import Russian gas since 2016) and importantly, extensive energy reforms have turned around Naftohaz Ukrayiny state gas company from a corrupt cash cow for presidents into the biggest taxpayer into the state budget.

Ukraine's once powerful 'gas lobby', which backed Yanukovych, is no longer influential and gas mogul Dmytro Firtash is fighting US and Spanish extradition charges holed up in Vienna's Ritz Hotel.

Fourth, Russian soft power - in terms of broadcasts of Russian television channels, social media, and books - is no longer available.

As recorded by the EU's Disinformation Review, Ukraine has borne the brunt of aggressive Russian information warfare over the last five years giving the Ukrainian authorities little choice but to ban them.

A recent poll showed Ukraine second only to the US as a threat to Russia, with 78 percent of Russians viewing the US as hostile towards Russia, 49 percent viewing Ukraine in this manner and 38 percent the UK.

Fifth, with the loss of half of its parishes to an independent Ukrainian Orthodox Church, the power and influence of the Russian Orthodox church, and thereby Russian influence, is significantly eroded in the Orthodox world.

Church cut to size

Henceforth, the Russian Orthodox church will be similar in size to the Romanian and Ukrainian Orthodox Churches.

As important to Russian leaders is the loss of the heritage of Kiev after centuries of corporate raiding Ukrainian history claiming the 'Russian' people began their life in Kiev.

Two years ago, in Moscow Putin unveiled a monument to grand prince Volodymyr who brought Christianity to Kiev in 988AD, in just the latest example of 'fake history' complimenting Russia's 'fake news'; Moscow was founded nearly two centuries after his rule.

Putin's annexation and military aggression doomed Russian soft power in Ukraine, providing President Poroshenko with the window of opportunity to ensure the irreversibility of Ukraine's integration into Europe and withdrawal from the Russian World.

Taras Kuzio is a professor at the National University Kiev Mohyla Academy and the co-author of The Sources of Russia's Great Power Politics: Ukraine and the Challenge to the European Order.

https://euobserver.com/opinion/143113

 

 

Wednesday, 17 October 2018 09:09
 1.. Ermenistan Dışişleri Bakanı Zohrab Mnatsakanyan, Lüksemburg’daki Doğu Ortaklığı toplantısında yeni hükümetin önceliklerini sunuyor. Mnatsakanyan’ a göre, 2020 için belirlenen hedefler, özellikle ekonomik kalkınma ve pazar fırsatlarını geliştirmek, kurumları ve iyi yönetimi güçlendirmek, enerji verimliliğini, hareketliliği ve insanları güçlendirmek gibi alanlarda çevrenin korunması yeni Ermeni hükümetinin öncelikleridir. Barışçıl demokratik dönüşüm, Doğu Ortaklığı (EaP) çerçevesinde yeni işbirliği yollarını açmıştır diyen Mnatsakanyan; “Geçtiğimiz beş ay içinde Ermenistan Hükümeti, özellikle hukukun üstünlüğünün teşvik edilmesi, yolsuzlukla mücadele ve demokratik kurumların güçlendirilmesi hedeflerine odaklandı. Faaliyetlerimiz arasında, somut sonuçların iyi bir ölçüsüne sahip olmanın yanı sıra, bu tür çabaların sürekliliği ve sürdürülebilirliği önem kazanmaktadır. Aynı derecede önemli olan, ulusal kalkınma gündemimizi teşvik etme önceliğidir” dedi. (İ)

https://www.panorama.am/en/news/2018/10/16/FM-Eastern-Partnership-meeting/2018834

2. Avrupa ve Avrasya İşlerinden Sorumlu ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı George Kent, Erivan’daki bir basın toplantısında yaptığı konuşmada, “AGİT Minsk Grubu’nun eşbaşkanı bir ülke olan Amerika Birleşik Devletleri olarak bizim rolümüz, Dağlık Karabağ ihtilafının taraflarını bir araya getirerek ilgili ülke liderlerinin doğrudan görüşmelerini desteklemek, Karabağ sorununun tarafları arasındaki iletişimi kolaylaştırmaktır. (İ)
https://www.panorama.am/en/news/2018/10/16/US-Karabakh-conflict/2018964

3. ARF (Daşnaktsutsyun) Başbakan adayı göstermeyecek. ARF lideri Armen Rustamyan, gazetecilere verdiği demeçte ARF’ ın başbakan adayı göstermeyeceğini, çünkü mecliste yedi sandalyeye sahip ARF için bunun mantıksız olacağını, Başbakan Nikol Pashinyan ile işbirliğinin başladığını” söyledi. (İ)
https://armedia.am/eng/news/64791/arf-wont-nominate-candidate-for-prime-minister.html

4. Hraparak gazetesinin bildirdiğine göre, Avrupa kurumları Ermenistan’da erken seçime karşı. Avrupa kurumları, özellikle Venedik Komisyonu, Ermenistan’daki erken milletvekili seçimlerine karşı çıkıyor. Komisyon’ dan bir kaynak Hraparak muhabirine verdiği demeçte, Komisyonun seçim yasasında yapılacak değişikliklerin yürürlüğe girmesinden kısa bir süre sonra ülke çapında anketlerin düzenlenmesi fikrinin güçlü bir şekilde reddedildiğini ifade etti. (İ)
https://www.tert.am/en/news/2018/10/16/hraparak/2819905

 

5. Ermenistan, İran’da gerçekleşirilmesi öngörülen Karabağ hakkında Ermeni karşıtı konferansı iptal ettirdi. İran’daki Cancan şehrinde 13 Ekim tarihinde düzenlenmesi öngörülen “Karabağ İslam bölgesidir” adlı Ermeni karşıtı konferansı, Ermenistan Dışişleri Bakanlığı ve Güvenlik Konseyi Sekreteri Armen Grigoryan’ın girişimi ve çabalarıyla iptal ettirildi. Ermenistan tarafı, İran tarafına endişesini ifade ettikten sonra konferansın iptal edileceği açıklandı. Konferansa Rusya, Gürcistan ve Lübnan’dan bazı radikal İslam örgütlerinin temsilcilerinin katılması planlanıyordu. (T)
https://www.ermenihaber.am/tr/news/2018/10/16/Ermenistan-İran-Karabağ-Azebaycan/139254

6. Ermenistan Başbakanı Paşinyan’ın bugün akşam saatlerinde bir açıklama yapması bekleniyor. Paşinyan bugünkü kabine toplantısında bazı açıklamalarda bulundu. Paşinyan “Ermenistan, Nisan devriminin sonuçlarını artık almamız gereken tarihi bir döneme giriyor, ancak, ben akşam saatlerinde daha somut konulara değinen bir açıklama yapacağım” dedi. Paşinyan’ın bugün erken genel seçim yapılabilmesini sağlamak amacıyla istifa etmesi bekleniyor. (T/ İ )

Armenia entering a historic period, PM says


http://www.agos.com.tr/tr/yazi/21394/pasinyan-ermenistan-tarihi-bir-doneme-giriyor

7. Avrupa-Karabağ ilişkileri Stepanakert’te tartışıldı. Karabağ Ermeni Yönetimi (KEY) lideri Bako Sahakyan bugün Avrupa Parlamentosundan Jaromír Štětina ile yaptığı görüşmenin gündemi Avrupa ile Karabağ ilişkileri ile ilgili konular idi. Sahakyan, Jaromir Štětina’nın Avrupa ile işbirliğinin gelişimine katkısının Karabağ dış politikasının kilit yönleri arasında yer aldığını söyledi. (İ)

Europe-Artsakh relations discussed in Stepanakert

8. Azerbaycan, “Barış İçin Kadın Forumu” mensubu Rus kadınlarını Karabağ’ ı ziyaretleri nedeniyle kara listeye aldı. TASS’ ın bildirdiğine göre, Azerbaycan Dışişleri Bakanlığı, birkaç Rus kadın politikacı ve aktivistin Dağlık Karabağ’ı ziyaret ettikten sonra Azerbaycan’ a girmelerini yasakladı. Kara listede Duma Uluslararası İlişkiler Komitesinden Svetlana Zhurova, yazar Lyudmila Ulitskaya ve Vera Hospice Yardım Fonu Nyuta Federmesser’in kurucusu ilk başkan yardımcısı da yer alıyor. Basın toplantısında, Ermeni Başbakanının eşi Anna Paşinyan, Barış İçin Kadın Girişimi çerçevesinde Ermeni nüfusun çoğunlukta olduğu Azerbaycan topraklarını ziyaret ettiklerini bildirdi. (İ)

Azerbaijan blacklists Russian women visiting Nagorno Karabakh for Women for Peace forum

9. Avrupa ve Avrasya İşlerinden Sorumlu ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı George Kent, Ermenistan’daki parlamento seçimlerinin özgür, adil ve katılımcı olacağını ümit ettiğini bildirerek, “Ülkenizde demokratik değişimlerin yaşandığını biliyoruz ve bu seçimlerin yapılması bekleniyor. Bu seçimlerin özgür, adil, katılımcı, serbest ve adil olacağını umuyoruz” dedi. (İ)
https://armenpress.am/eng/news/951033.html

10. Amerika Ermeni Ulusal Komitesi – Batı Bölgesi (ANCA-WR), bu hafta 6 Kasım Genel Seçimlerinde seçilmelerini uygun gördüğü kişilere ait onay listesini yayımladı. (İ)
(Not; Listede ABD Kongre, Kaliforniya Senato ve Temsilciler Meclisi için isimler yer alıyor. O seçim bölgesinde yaşayan soydaşlarımız acaba Ermeni toplumunun destekledikleri kişileriin karşısında yer alacak bize yakın adayları kapsayan bir liste yayımlıyorlar mı?…o…tan)
http://asbarez.com/175656/anca-wr-announces-mid-term-election-endorsements/

11. Gürcistan’ın başkenti Tiflis’ te Ermeniler, 14 Ekim’de şehrin Ermeni mirasının korunması için protesto gösterisi yaptı. Protesto, “Ermeni tarihi ve kültürel mirasını koru” iddialarıyla gerçekleştirildi. Pazar Ayini’ nden sonra, rahiplerin liderliğindeki Ermeniler, Shamkhoretsots manastırına doğru ilerledi. Gürcistan’daki Ermeni diasporası dışında diğer örgütler protestoya katılmadılar. (İ)
http://www.panarmenian.net/eng/news/261197/

12. Avrupa Parlamentosu’ndan işgal altındaki Dağlık Karabağ’daki sözde devlete ziyaret. (Hazel Çağan Elbir’ in yorumu) ; Geçtiğimiz günlerde Ermenistan basınının öne çıkan haber sitelerinden News.am’de yer alan bir habere göre, 28 Eylül tarihinde, Avrupa Parlamentosu üyesi ve AB – Ermenistan Dostluk Grubu Başkanı Eleni Theocharous, GKRY Parlamentosu üyeleri Yorgos Perdikis ve Michalis Giorgallas ile Ermenistan tarafından işgâl edilmiş Dağlık Karabağ topraklarında, Ermenistan Millet Meclisi Başkanı Ara Babloyan’ı ziyaret etmiştir. Avrupa Parlamentosu üyesi Eleni Theocharous’un Ermenistan-AB ilişkilerinin geliştirilmesi, Avrupa Parlamentosu’nda Ermenistan’a ilişkin sorunların ön plana çıkarılması ve Ermenilerin haklarının korunmasına ilişkin çalışmaları olduğu bilinmektedir. Theokharous, Ermenistan ve Ermeni diasporası tarafından da iyi tanınan bir isimdir ve uzun yıllar boyu Ermenistan’a olan ilgisi basına yansımaktadır. Dolayısıyla bu son ziyareti de bu bağlamda şaşırtıcı değildir. Asıl şaşırtıcı olan, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi vatandaşı olarak Ermenistan’a olan yakın ilgisinin bu kadar uzun soluklu olmasıdır. Ancak GKRY’nin 1963’teki işgâlci tutumu göz önünde bulundurulduğunda, bir GKRY vatandaşı tarafından işgâl altındaki toprakların hukuksuzluk çerçevesinde ziyaret edilmesi son derece doğaldır…… (T)
https://avim.org.tr/tr/yorum/avrupa-parlamentosu-ndan-isgal-altindaki-daglik-karabag-daki-sozde-devlete-ziyaret

https://www.turkishnews.com/tr/content/2018/10/16/feym-grubu-mesaji-ermeni-faaliyetleri-16-ekim-2018/

 

Wednesday, 17 October 2018 09:00

A peek into the mystery may have been offered by US President Donald Trump’s suggestion on Monday, Oct. 15 that “rogue elements” may have engineered the disappearance of journalist Jamal Khashoggi in the Saudi consulate in Istanbul on Oct. 2.  But the president’s earlier talk of “severe punishment” for the perpetrators was taken amiss in Riyadh and drew an angry rejoinder: Turki Aldakhil, DG of the Saudi-owned Al Arabiya News Channel, warned the US against “shooting itself in the foot,” because while the US may be the world’s leading economic and military power, it would face the world’s supreme oil power. His meaning was clear:  Riyadh’s counter-punishment could run to pushing oil prices up to $200 and turning energy markets around into trading in local currencies instead of the American dollar.

By Monday, Trump was acting to make amends for putting Saudi backs up. He sent Secretary of State Mike Pompeo post haste to Riyadh to smooth ruffled royal feathers. He also indicated that Washington would endorse the joint Saudi-Turkish deal for resolving the Khashoggi affair, on which Prince Khalid bin Faisal Al Saud, governor of Mecca, had been working with Turkish President Reccep Erdogan since last Friday. Their effort had its firstfruit on Monday, when a group of Turkish and Saudi investigators entered the Saudi consulate in Istanbul together, to examine the venue where Khashoggi was last seen. They were there for nine hours before leaving early Tuesday without a word on their findings. It is hard to believe that after three weeks, there was any evidence to find, but the joint visit betokened the willingness of Ankara and Riyadh to agree on a formula for damping down the storm.

If this works, Saudi Crown Prince Muhammad bin Salman (MbS), the main target of the murder allegations spread by Ankara, will be off the hook. Trump’s reference to “rogue elements” will be helpful for this effort. If it doesn’t, a fresh stream of pejorative rumors may follow, including ludicrous claims like the one that Khashoggi used his Apple Watch to record how he was tortured and murdered and Turkish investigators lifted the recording from the Apple cloud.

But whatever is decided between Riyadh, Ankara and Washington, Khashoggi’s fate is likely to remain a mystery. The last word has not been said, mainly because MbS and his following have been mum on the affair from first to last. Our Saudi sources believe the crown prince is under severe pressure from his adversaries inside and outside the royal house. His future hangs in the balance between two options: he may fight back by staging a counter-revolution in the palace to bolster his authority against his rivals or, alternatively, King Salman bin Abdulaziz, may decide to sack him. The name of the ruler of the Kingdom of Saudi Arabia emerging from this struggle may be just as much a conundrum for now as the Khashoggi mystery. The coming issue of DEBKA Weekly 821, out on Friday, Oct. 10, explores the interests and prospects of all the parties involved in the two interlinked affairs.

 

https://www.debka.com/did-the-khashoggi-affair-spring-from-a-palace-coup-attempt-against-the-saudi-crown-prince/

LATEST NEWS